Tijdloosheid en de vastgelegde tijd

Onderweg in de tijd, zijn en niet meer zijn.

Wie het zeldzaam mooie Halong Bay in Noord- Vietnam bezoeken wil vertrekt vanuit Hanoi. Op een olieachtige zee word ik verrast door eilanden die drijven als bloemen op Japanse prenten. Het is heiig, de zon wordt gefilterd tot een fluwelig licht.

In Hanoi bezoek ik het huis en het mausoleum van Ho Chi Minh.

Vanuit een bijna spartaans, eenvoudig huis leidde hij de strijd tegen de Amerikanen tijdens de Vietnamoorlog. Ophef en luxe moeten hem vreemd geweest zijn.

Ho, die in 1969 overleed, wilde gecremeerd worden, maar kwam tegen zijn wil in een mausoleum. Dagelijks komen honderden hem daar bekijken.

Zijn bijna lege, eenvoudige huis roept meer ontroering en respect op dan zijn dode lichaam in het protserige mausoleum.

Niet altijd krijgt de herinnering de vorm die bij leven gekozen werd.

Herinnering kan een idee levend houden

Eneo-ateliers helpt met het vormgeven van herinnering.

Hoe wij dat doen: kijk op  www.eneo-ateliers-urn.com

Karremans zetbaas

Onderweg in de tijd, zijn en niet meer zijn

De wachtkamer zit vol. Uit de slordige stapel oude tijdschriften,
karakteristiek voor de wachtkamer van de dokter, pak ik een
oude Elsevier. Niet mijn favoriete tijdschrift maar toch.

‘Karremans wordt niet vervolgd’.

Hoever moet ik terug gaan in mijn herinnering, juli 1995 ? 
Ieder jaar ben ik in juli in Normandië, Europees slagveld in 1944.

Bezoek aan het Duitse ereveld Orglandes hoort tot het 
jaarlijks ritueel. Een oorlog kent twee kanten.

De dokter neemt de tijd voor zijn patiënten. Ik peins. Hoe zou de
geschiedenis oordelen als Karremans na weigering van luchtsteun 
door de Franse generaal Janvier, de enclave wel verdedigd had?

Zijn onvoldoende bewapening had roem en mogelijk tientallen 
dode Nederlandse soldaten opgeleverd. Was hij onze held 
geworden, een beetje als Karel Doorman, “Ik val aan volg mij”, 
of hadden we dan een onderzoekscommissie gekregen die hem
verweten had dat hij zich niet had overgegeven?

‘Zetbaas’ is het kopje van het stukje in Elsevier. Zat Karremans 
er namens ons? De herinnering ziet een stuntelige Karremans 
naast Mladic. De beslissing van de zetbaas terplekke zou zonder 
de massamoord die volgde geen collectief verwijt hebben 
opgeleverd.

Wij zijn er nog zolang wij herinnerd worden, dus Karremans 
is er nog. 
De slachtoffers van de massamoord in Srebrenica zijn er ook nog.

Herinnering kan een idee levend houden

Eneo-ateliers helpt met het vormgeven van herinnering.

Hoe wij dat doen: kijk op  www.eneo-ateliers-urn.com

Witte donderdag

Onderweg in de tijd, zijn en niet meer zijn

Als kind vond ik het prachtig: Palmzondag, Witte donderdag, Goede vrijdag, Stille zaterdag, Paaszondag. Hoe poëtisch kan een geloof in een zin samengevat? Ik realiseer me dat ik die dagen nog steeds met hoofdletters schrijf. Krant en tv verkondigen ‘de Passion’ in de Hofstad.

Pasen het centrale feest van het Christelijk geloof, Christus, de Heer, Jezus Christus zoon van God offert zich voor onze zonden. 

Mijn eerste herinnering aan klassieke muziek: de Mattheus Passion.

Ook al is het geloof er niet meer, het verhaal en de muziek blijven subliem. Tekst en muziek vallen samen, nergens wordt de oude Europese cultuur mooier hoorbaar:

‘Erbarme dich’ na het verraad van de mens Petrus en dan de centrale heilsboodschap, ‘Aus Liebe will mein Heiland sterben’.

Met een vriend op de woensdag voor witte donderdag de Mattheus van Mengelberg beluisterd. Een extreem romantische uitvoering die 25 minuten langer duurt dan de huidige opvatting. 

Witte donderdag, wij zitten in een koude kerk met een matige akoestiek.

Warm gekleed beluister ik een plaatselijke uitvoering olv. Reinbert de Leeuw.

Mijn moeder komt in mijn herinnering: ‘Als de evangelist en de Christus goed zijn is de uitvoering goed’.

Het is pauze, ik ga naar huis.

De herinnering aan mijn moeder, die goed kon zingen en de talloze prachtige uitvoeringen, wil ik in tact houden.

Goede vrijdag alleen thuis, ik twijfel, maar draai toch de uitvoering van de Nederlandse Bachvereniging olv Jos van Veldhoven.

Gelukkig is er herinnering en gelukkig kunnen wij die in beeld en geluid vormgeven, bewaren en doorgeven. 

Herinnering kan een idee levend houden

Eneo-ateliers helpt met het vormgeven van herinnering.

Hoe wij dat doen: kijk op  www.eneo-ateliers-urn.com